noopau'site

เดชกับเทพ หรือเทพกับเดช จะเรียกชื่อไหนก่อนก็ได้

เพราะเด็กชายสองคนนี้เป็นพี่น้องฝาแฝด เพิ่งมาอยู่บ้านเด็กธรรมรักเมื่อเร็ว ๆ นี้

เด็กสองคนนี้มาอยู่เพราะว่าเดชติดเชื้อ แต่เทพไม่ติด

เทพกับเดชอายุ 13 ปีแล้ว หลาย ๆ คนอ่านมาตรงนี้แล้วอาจจะงง

ว่าทำไมฝาแฝดกันอีกคนนึงทำไมติด อีกคนทำไมไม่ติด

เป็นเพราะว่าเดชอาจจะ(อาจจะนะคะ)สำลักน้ำคร่ำตอนคลอด

แต่เทพไม่สำลักก็อาจเป็นได้

เด็กสองคนน่าสงสารมาก เดชรู้ว่าตัวเองติดเชื้อ เทพรู้ว่าน้องตัวเองติดเชื้อ

เด็กสองคนนี้เป็นแฝดแท้ เค้าอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เป็นไข่จนคลอดออกมาเป็นทารก

ตอนมาใหม่ ๆ สองคนนี้ร้องไห้ทุกวัน

เมื่อวันก่อนป้าของเทพกับเดชมาเยี่ยม เราได้ยินเทพพูดกับป้าว่า

ป้าเอาพวกผมมาทิ้งไว้ที่นี่ทำไม ผมไม่อยากอยู่ที่นี่

ป้าก็ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ร้องไห้ ป้าของเด็กทั้งสองคนรักหลานมาก

แต่ด้วยความที่ว่าไม่มีคนดูแลเดช และเด็กสองคนยังมียายที่อายุ 80 ปี

อีก 1 คนที่เป็นภาระของป้า

ป้าของเด็ก ๆ ได้ขับรถกลับไปแล้ว แต่ด้วยอะไรไม่ทราบ

ป้าได้ย้อนกลับมาอีก เหมือนลังเลว่าจะทิ้งหลานไว้ที่นี่ต่อไปดีหรือเปล่า

พี่เลี้ยงเด็กก็ได้แต่บอกให้กลับไป เดี๋ยวจะคุยกับน้องเอง

เด็กสองคนก็ยังปรับตัวไม่ได้

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา เทพกับเดชไม่ยอมไปโรงเรียน

ไปนั่งร้องไห้กันสองคนที่ศาลาริมน้ำ ไม่ยอมกินข้าว

ไม่ยอมพูดกับใคร เราก็ไม่รู้จะทำอย่างไร นั่งคิดอยู่นาน

ก็เลยเรียกเทพมาคุย สอนให้รักน้อง พูดถึงหลักการณ์และเหตุผล

ในการที่ป้านำเค้ามาอยู่ที่นี่

ถามถึงเรื่องที่เค้าเจอมา ว่าน้องโดนรังเกียจมั้ย

ถ้าหนูออกไปอยู่ข้างนอก หนูไม่โดนรังเกียจ แต่น้องโดนรังเกียจ

หนูทนได้หรอ?? ไม่สงสารน้องหรอ??

แล้วถ้าหนูไปอยู่ข้างนอกคนเดียว หนูทิ้งน้องได้หรอ??

น้องจะคิดอย่างไร ถ้าน้องเสียใจ แล้วทรุดหนูจะทำยังไง

หนูอยู่กันมาตั้งแต่เป็นไข่ หนูทิ้งกันได้หรอ ทำไมหนูไม่ทำตัวดี ๆ

ยอมรับในเรื่องที่เกิดขึ้น ตั้งใจเรียน ช่วยดูแลน้องให้กำลังใจน้องล่ะ

ระหว่างที่พูดไปเราก็คิดไปว่าเด็กอายุ 13 เค้าจะเข้าใจเรามั้ย ฯลฯ

เทพร้องไห้เยอะมาก ร้องไปบีบมือเราไป จนเรารู้สึกเศร้าไปด้วย

ก็เลยเลิกพูด กลัวร้องไห้ตามน้อง

ระหว่างที่เรากังวลว่าคำพูดเราจะได้ผลหรือไม่นั้น

ก็มีสิ่งที่ทำให้เราดีใจเกิดขึ้น

เด็กสองคนเดินมาช่วยพี่เลี้ยงยกข้าวไปให้เพื่อน

แล้วเค้าก็กินข้าวด้วย เราไม่รู้ว่าเทพไปพูดอะไรกับเดช

แต่สิ่งที่เห็นก็คือ เด็กสองคนไม่ร้องไห้อีกแล้ว ไม่ร้องกลับบ้านอีกแล้ว

วันรุ่งขึ้น เทพกับเดชไปโรงเรียน แต่บางทีเทพก็ยังเหม่อลอยบ้าง

เราและพวกพี่เลี้ยงเด็กสังเกตกันว่า เทพมีความเป็นพี่มากขึ้น ปกป้องดูแลน้องมากขึ้น

อาจเป็นเพราะเทพอาจจะคิดได้ในคำพูดเรา ว่าเค้าต้องดูแลน้อง

เค้าเป็นพี่ เค้าต้องเข้มแข็ง

แต่เด็กสองคนนี้ก็ยังคงต้องแยกกันนอนต่อไป เนื่องจากตามระเบียบของที่นี่

เด็กที่ติดเชื้อกับเด็กที่ไม่ติดเชื้อ เด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชายต้องนอนแยกห้องกัน

ใจจริงแล้วเราอยากให้สองคนนี้นอนด้วยกัน แต่มันก็จะมีปัญหาตามมาอีก

เราไม่อยากฉีกกฎที่ตัวเองสร้างขึ้นมา

ปกติแล้วเด็กที่นี่ กินอยู่รวมกันตลอด จะแยกกันเฉพาะตอนนอน เพื่อความง่ายต่อการดูแล

เอาไว้หาทางแก้ปัญหาเรื่องเดชกับเทพได้ก่อนเราจะมานั่งทบทวนว่า

การให้เด็กแยกห้องนอนแบบนี้ดีหรือไม่ จะแก้ไขได้อย่างไร

เพราะที่นี่มีเด็กที่เป็นพี่น้องกันหลายคู่ ที่บางคู่พี่ติดน้องไม่ติด

บางคู่น้องติดพี่ไม่ติด แต่เราก็มีความจำเป็นที่ต้องให้นอนแยกกันอยู่ดี

ถ้าใครมีข้อเสนอแนะดี ๆ ก็ช่วย ๆ กันบอกมาหน่อยนะ บางเรื่องคิดคนเดียว

หรือคิดกันกับพี่เลี้ยงที่นี่ ก็คิดไม่ออก