บัตเตอร์(คัพ)เค้ก หน้าแตก ๆ
posted on 02 Oct 2009 20:36 by noopau
มาแล้ววววววววบัตเตอร์คัพเค้กที่สัญญากันไว้เมื่อวานนี้ หลังจากที่ตั้งใจจะทำคุ้กกี้ แต่เด็ก ๆ บอกว่าทำบัตเตอร์เค้กเุถอะ เราก็ตัดสินใจว่า ก็ดีเหมือนกัน เลยเตรียมอุปกรณ์สำหรับทำบัตเตอร์(คัพ)เค้ก เพราะถ้าไม่ทำเป็นคัพแบ่ง เด็ก ๆ กินลำบาก มาดูกันดีกว่า ว่าจะออกมาหน้าตาเป็นยังไงบ้าง
ขั้นแรกค่ะ เตรียมอุปกรณ์ เตรียมคน เริ่มแรกก็เอาแป้งเค้ก ผสมผงฟู
เกลือ แล้วก็ร่อน ๆ ๆ ๆ ระหว่างนั้นก็เปิดเตาอบทิ้งไว้ก่อนนะคะ
แล้วก็ผสมเนยสด กับน้ำตาลป่น เข้าเครื่องตี ใส่ไข่ ใส่นมสด วานิลา
ผสมกันไปจนเข้ากันดี แล้วก็เอาแป้งที่ร่อนไว้มาใส่
แล้วก็ตีให้เป็นเนื้อเดียวกัน
ก็เลยโทรไปหาแม่พี่หนุ่มว่า ไฟ 350 องศาใช่มั้ยแม่ แม่ก็ยืนยันว่าใช่
แล้วถามเราว่าเปิดเตาอบไว้ก่อนหรือเปล่า เราก็ตอบว่า เปิดไว้แล้ว
แต่อิปอลืมถามค่ะว่าองศาอะไร 5555555555555 ที่เตาอบเป็นองศาเซนเซียส
แต่แม่เขียนมาให้หมายความว่าองศาฟาเรนไฮ
แต่วรสุดายังคงลั๊ลลารอเตาอบต่อไป สักพักไก่(น้องของนก) โทรมาจากเชียงใหม่
"อิปี้ ยะหยังอยู่"
(พี่ทำไรอยู่)
"ปี้กำลังทำเค้กกับละอ่อน น้องมีอะหยัง"
(พี่กำลังทำเค้กกับเด็ก น้องมีอะไร)
"เริ่ดจ้าววววววววววว อิปี้ยะจ้างกา"
(เริ่ดดดดดดดดด พี่ทำเป็นหรอ)
"บะจ้าง ยะตามแม่อ้ายหนุ่มบอก"
(ไม่เป็นทำตามแม่พี่หนุ่มบอก)
"แล้วนี่ถึงขั้นไหนละ"
(แล้วนี่ถึงขั้นไหนแล้ว) แปลทำไมเนี่ยประโยคเนี้ย
"กำลังรอเตาอบ เมินขนาดวอร์มเป็นชั่วโมงละยังบะฮ้อนเตื้อ"
(กำลังรอเตาอบ นานมากเลยเป็นชั่วโมงแล้วยังไม่ร้อนสักที)
"โค๊ะเตาอบอิปี้เป็นแบบอะหยังนิ"
(เตาอบพี่เป็นแบบไหน)
"เตาอุตสาหกรรมนา เปิ้นบริจาคมาหื้อวัด"
(เตาอุตสาหกรรม เค้าบริจาคมาให้วัด)
"แล้วอิปี้ใจ๊ความฮ้อนเต้าใด"
(แล้วพี่ใช้ความร้อนเท่าไร)
" 350 องศานา"
(350 องศา) (นี่ก็เหมือนกันแปลทำไม)
"องศาอะหยังอิปี้ต้องดูด้วยนาเพราะเตาอบมันบะเหมือนกั๋น"
(องศาอะไรพี่ต้องดูด้วยนะเพราะเตาอบไม่เหมือนกัน)
"แล้วมันต้องเป็นอะหยังล่ะน้อง"
(แล้วมันต้องเป็นยังไงล่ะน้อง)
"ปกติน้องทำมันแค่ประมาณ 100 กว่าเองนะปี้"
(ปกติน้องทำก็แค่ 100 กว่าเองนะพี่)
" 100 กว่าเองกา สงสัยส่วนผสมคนละสูตรกะแม่อ้ายหนุ่ม"
( 100 กว่าเองหรอ สงสัยส่วนผสมคนละสูตรกับแม่พี่หนุ่ม)
"บะน่านาปี้ ปี้ทำเค้กอะหยัง"
(ไม่น่าใช่นะพี่ พี่ทำเค้กอะไรอ่ะ)
"บัตเตอร์เค้ก"
(บัตเตอร์เค้ก) (แปลทำไมอีกเนี่ย)
"แล้ว 350 องศาอะหยัง"
(แล้ว 350 องศาอะไร)
"เซนเซียสไง"
(ไม่แปลละนะ)
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดอิปี้บะใจ้ละ ๆ ๆ อิปี้นี่หนา ง่าวแล้วยังทำหลวก"
(กรี๊ดดดดดดดดดดพี่ไม่ใช่แล้ว ๆ ๆ พี่นี่น้า โง่แล้วอวดฉลาด)
"อิวอก"
(ไม่มีคำแปลในภาษากลาง)
แ้ล้วไก่ก็บอกว่ามันมีเป็นองศาเซนเซียสกับองศาฟาเรนไฮ 555555555 อิปอเริ่มฉลาดเลยปรับอุณหภูมิลง แต่ช้าไปละค่ะ เค้กไฟบนก็ร้อนไฟล่างก็ร้อน หน้าเค้กแตก เนื้อเค้กเกรียม แต่ก็ออกมาอร่อยดี เพียงแต่ว่ามันไม่สวยแค่นั้นเอง
หลังจากที่ทำออกมาชุดแรกแล้วชิม รู้สึกว่ามันอร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกก เลยทำเพิ่มอีก เที่ยวนี้ผสมแบบเยอะเลยค่ะ ทำเป็นอันใหญ่ ระหว่างที่ขนมอยู่ในเตาอบ เด็ก ๆ ก็ตื่นเต้นมากมาย มารอดูขนมที่พวกเค้าทำด้วยความลุ้นระทึกว่าจะออกมาเป็นยังไง
ตัวเล็ก ๆ ก็มารอกิน ทุกคนดูมีความหวังมาก เพราะตอนแรกจะให้แต่งหน้าเค้กด้วย 55555555 แต่เค้กหน้าแตก เลยแต่งไม่ได้ แต่พวกตัวเล็ก ๆ ไม่สนอะไรทั้งสิ้น นอกจากกินได้มั้ย กินได้หรือยัง หน้าแตกหน้าไหม้ไม่รู้ แต่หนูจะกิน 5555555555 ดีว่าเค้กไม่ไหม้เลยแม้แต่อันเดียว แต่เกรียม ๆ กรอบ ๆ
แล้วเด็ก ๆ ก็ได้กินเค้กสมที่เค้าตั้งตารอ ไปไงคะน่ากินมั้ย บัตเตอร์เค้ก หน้าแตก แต่อร่อยยยยยยยยยยย ไม่ได้ชมกันเองนะ มันอร่อยจริง ๆ อาจเป็นเพราะเราใช้ของดีมีคุณภาพด้วย และสูตรแม่พี่หนุ่มเริ่ดดดดดดดด
เราเริ่มรู้สึกไม่ดีกับการทำขนมช่วงนี้มาก ๆ เลย เพราะเพื่อน ๆ เก่า ๆ เข้ามาเห็นรูปเราในนี้ แล้วทุกคนรับไม่ได้ ฮือออออออออออ ทุกคนว่าเราสร้างภาพ 5555555555 และก็มีคำถามกันว่า ่"หน้าอย่างแกทำได้ด้วยหรอวะ" "ทำไมอ้วนจังวะแก" เพื่อน ๆ เราหลาย ๆ คนงงกันเป็นแถว ๆ "เป็นไงล่ะพวกแก เห็นมั้ยว่าชั้นทำได้" อิแอนเพื่อนเรา เข้่ามาแอบดูในบล๊อกประจำ แต่มันบอกว่าเม้นไม่ได้ ไม่คิดจะเม้น แต่ชอบมาดู มันโอนเงินมาให้เรา 2,000 บอกว่าแกเอาไปหาอะไรให้เด็ก ๆ ทำแล้วสนุกนะ ชั้นเข้ามาเห็นแล้วสนุกดีว่ะ (มันคงสนุกที่เห็นเพื่อนมันทำอะไรตลก ๆ โชว์คนอื่นมั้ง)
เราก็อยากจะบอกทุกคนว่า ถ้าเข้ามาในบ้านเราแล้วหวังว่าจะเห็นอะไรดี ๆ เหมือนอย่างบล๊อกที่เค้าทำอาหารแนะนำ หรือทำอะไรที่น่ากินมาโชว์กัน ผิดหวังแน่นอนค่ะ 5555555555555 จะบอกว่าเราทำอะไรพวกนี้ไม่เป็นหรอก (ไม่เหมาะที่จะเอาไปเป็นคู่ชีวิตเป็นอย่างยิ่ง) 55555555555 แต่อยู่ที่นี่มันกลายเป็นว่าต้องทำให้ได้ทุกอย่าง การทำขนมสำหรับเรา ไม่ใช่การทำอาหาร แต่เหมือนเป็นการชวนเด็ก ๆ เล่นขายของ หรือระบายสี
เราว่ามันเหมือนเป็นงานศิลปะ อย่างน้อยสิ่งที่เด็ก ๆ ได้รับก็คือการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ เป็นการฝึกสมาธิ รู้จักรับผิดชอบ แบ่งงานกันทำ และได้รับความภาคภูมิใจ แปลกใหม่ ในสิ่งที่เค้าไม่เคยเจอ (รวมทั้งเราด้วย)
อย่างที่บอก อยู่ที่นี่ต้องทำให้ได้ทุกอย่าง เพราะถ้าเราทำไม่ได้ เด็ก ๆ คงผิดหวังเนาะ ขนมที่เราทำออกมา หน้าตาไม่ดี แต่อร่อย 55555555 (ยืนยันอีกครั้ง) แถมมีอะไรให้เด็ก ๆ ทำกันตอนปิดเทอม แต่ทำให้เราอ้วน บอกตรง ๆ นะแค่ทำขนมไปชิมไปเนี่ย อิ่มไปถึงอาทิตย์หน้าเลย กินตุนไว้แล้ว แต่อิปอก็ยังกินได้ทุกวัน 5555555555555
หมายเหตุ ตอนนี้อยู่กทม.นะคะ พาเด็ก ๆ มานอนศิริราช รอเจาะเลือดตรวจพรุ่งนี้เช้า เนทช้ามาก ๆ ค่ะ อัพบล๊อกเสร็จก็ว่าจะออฟไลน์แล้ว คงไม่ได้ตามบล๊อกใคร พรุ่งนี้กลับไปถึงลพบุรีค่ำ ๆ จะเข้าไปตามอ่านทุกบ้านเลยนะคะ รูปก็อัพไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เพราะว่าตั้งใจจะอัพ แต่พอดีโดนซอมบี้แซงคิวอัพบล๊อก 555555 ฝันดีค่ะทุกคน อ่อถ้าบัตเตอร์เค้กเราหน้าไม่แตก เราจะทำไปขายที่วัดพระบาทน้ำพุด้วยนะคะ ใครผ่านไปอุดหนุนได้ค่ะ
หมายเหตุ (อีกรอบ) ใครมีคำแนะนำในการทำขนม หรือเมนูอะไรเด็ด ๆ อยากให้เด็ก ๆ ทำ แจ้งได้ทั้งหน้าไมค์ และหลังไมค์นะคะ หรือถ้าจะเมล์มาหาเราก็กดโปรไฟล์ได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ
#1 By Nart on 2009-10-02 22:14