noopau'site

แวะมาบอกว่ายังอยู่ดีมีสุข(ใครอยากรู้ฟระ) ยังเป็นงูหลามเหมือนเดิม  แต่สัปดาห์ที่ผ่านมางานเข้าอย่างแรง หัวไม่ได้วาง หางไม่ได้เว้น แต่ทวีตได้ 55555 ใครที่ตามทวีตเราจะเห็นว่าเราทวีตได้เกือบตลอดเวลา ขนาดขับรถอยู่ยังทวีตเลย (อันตรายมาก ๆ) แต่จะทำเฉพาะเวลาติดไฟแดงนะคะ

ช่วงนี้ขับรถเหมือนคนขับสิบล้อส่งของเลยค่ะ ขับกทม. - ลพบุรี(ติดนครสวรรค์)  เกือบทุกวัน จริง ๆ แล้วถ้าแค่ขับรถอย่างเดียวไม่เหนื่อยหรอกค่ะ  เพราะถ้าเป็นตำแหน่งคนขับรถจริง ๆ ถ้าถึงที่หมายจะนอนพักผ่อนได้  แต่สำหรับเราพอถึงที่หมาย  ต้องพาเด็ก ๆ ไปตรวจ  ต้องไปคุยกับหมอ  ทำโน่นทำนี้อีกต่างหาก

แถมต้องทำงานอย่างอื่นที่ต้องทำนอกเหนือจากเรื่องของเด็ก ๆ อีกด้วย ไหนจะโน่นนี่นี่นั่น  ทำให้สัปดาห์ที่ผ่านมาเลยไม่ได้ทำขนมเลยค่ะ  แต่ได้เจอคุณผดุง ได้แวะงานหนังสือ ได้ซื้อหนังสือ แต่ทั้งหมดนี้เป็นอานิสงค์จากการทำงานค่ะ เจอคุณผดุงที่ศิริราช  เพราะพาเด็กไปหาหมอ ไปงานหนังสือเพราะต้องไปรับเด็กที่ศิริราช แต่ไปถึงกทม.แล้ว นั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่ พยาบาลประจำตึกโทรมาบอกว่า คุณหมอขอเอาน้องไว้ก่อน เพราะอยากเช็คละเอียด ให้มารับวันจันทร์

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด สัปดาห์ที่ผ่านมานะ อังคารไปศิริราช พฤหัสไปศิริราช ศุกร์ไปศิริราช(แต่ไปถึงกทม. แวะงานหนังสือแทนเพราะเหตุผลข้างต้น) เสาร์พาเด็กไปวัด เพราะมีงานกฐินที่วัด แล้วพาเด็ก ๆ ไปเล่นน้ำบ้านแม่ นอนบ้านแม่ แต่บ้านแม่ใหญ่ไม่พอสำหรับเด็ก ๆ และพวกเราประมาณ 100 คน เลยต้องไปขอพึ่งพิงโรงเรียนแถวนั้น ซึ่งเป็นโรงเรียนเก่าเราเอง 555555 แล้ววันนี้ก็ต้องพาเด็กไปเล่นดนตรีที่วัดอีกเช่นเดิม จันทร์(พรุ่งนี้)ก็ต้องไปศิริราชอีก แต่ว่าจะไม่ไป เพราะติดงานศพ ตอนนี้กำลังหาคนขับรถไปรับเด็กอยู่  ถ้าไม่ได้คงต้องไปเอง แล้วให้คนอื่นไปงานศพแทน แต่งานศพงานนี้ไม่ไปน่าเกลียดมาก ๆ เอาไงดีว๊าาาาาา

แต่ก็อาจขับรถไปรับเด็กก่อนแล้วรีบกลับมางานศพที่ชัยนาท แต่ว่าตรงไหนก็ไม่รู้ ไปไม่เป็น เฮ้อออไว้ค่อยคิดละกันว่าจะเอายังไงดี

แล้วต้องกลับมาเคลียร์งานอีก อังคาร กับพุธสองวันต้องตรวจบัญชีให้เสร็จ เพราะวันก่อนตรวจบัญชีมูลนิธิฯ พบเจอสิ่งผิดปกติ เลยตั้งข้อสังเกตไป  วรสุดางานเข้าค่ะ ทั้งจากเพื่อนร่วมงาน(แต่ไม่สนหรอก ก็อยากทำให้ผิดปกติทำไมล่ะ555555)  และจากตัวงาน เราเลยต้องมานั่งตรวจบัญชีแบบละเอียดย้อนหลังสามเดือน ได้บัญชีมาอีก 1 ตะกร้า

วันพฤหัสต้องเดินทางไปน่าน เพราะตั้งใจไว้ว่าจะซื้อระฆังไปถวายวัดศรีสะเกษ ที่อ.นาน้อย จ.น่าน วัดนี้เคยเป็นวัดร้างมาก่อน ปัจจุบันยังไม่มีอุโบสถ ระฆังก็ไม่มีใช้ระเบิดครึ่งลูกแขวนไว้ตีอยู่ พวกเราและเพื่อน ๆ ก็เลยมีความตั้งใจกันไว้ว่าซื้อระฆังไปถวายวัดกันดีกว่า  กลับวันอาทิตย์ค่ะ  เย๊ ๆ  เดือนนี้ได้หยุดงานแล้ว

หลาย ๆ คนอาจสงสัยว่า วัดพระบาทน้ำพุใช้งานเราเยอะไปมั้ย  ทำไมไม่มีคนขับรถให้  ขอบอกว่าวรสุดาหาเรื่องเองค่ะ  พอดีเราเป็นคนที่ไว้ใจตัวเองมากเกินไปในการขับรถ   ก่อนหน้านี้เราเคยเจอเหตุการณ์แบบว่าไปสัปดาห์ละ 2 ครั้งมาแล้วช่วงที่พาเด็ก ๆ ไปศิริราชแรก ๆ แต่ 1 ปีที่ผ่านมามันเหลือแค่เดือนละ 1 ครั้งมาตลอดเลยอ่ะ พอมาเจอ  สัปดาห์เดียว 3 วันแบบนี้เราก็แย่เหมือนกัน  เหตุผลที่เราขับรถเองเกือบทุกครั้งเวลาพาเด็กไปศิริราชเพราะถ้าเราง่วงเราจอดนอนเลย แต่คนขับรถบางทีเค้าอยากทำหน้าที่ให้เสร็จไว ๆ คือให้ถึงจุดหมายแล้วค่อยพักผ่อน เราเลยขับเองดีกว่า ไม่ได้เป็นคนดีหรือขับรถเก่งอะไรมากมาย แต่รักชีวิต 55555555

ขอยุ่งอีกสักพักนะคะ แล้วจะมาลั๊ลลาด้วยใหม่  นี่ไม่ได้เปิดคอมมาตั้งแต่วันศุกร์ และก็ตัดใจไม่พกโน๊ตบุค แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทวีตทางโทรศัพท์ 5555555 ปกติช่วง ต.ค. พ.ย. ธ.ค. จะเป็นช่วงยุ่งงงงงงงงมาก ๆ ของเราทุกปีอยู่แล้ว  เพราะจะเป็นช่วงออกพรรษาา กฐินวัด ที่นี่มีสองวัด แต่ปีนี้เศรษฐกิจไม่ดี เลยรับกฐินได้วัดเดียว อีกวัดไม่มีเจ้าภาพค่ะ  เสร็จแล้วก็ลอยกระทง ผ่านจากลอยกระทงก็จะเข้าเอดส์โลก เสร็จจากเอดส์โลกก็เป็นวันเกิดพระอาจารย์  แล้วต่อมาก็ปีใหม่  แถมเดือนต.ค.เด็ก ๆ ปิดเทอมอีกต่างหาก วุ่นวายมากกกกกก

แต่ไม่เป็นไร พอขึ้นเดือน ม.ค. เป็นต้นไป เราก็จะวางแผนเที่ยวทันที เพื่อให้รางวัลตัวเอง 555555 งานที่เราทำเราโชคดีที่อยากจะหยุดวันไหนก็ได้ แต่ห้ามหยุดช่วงเทศกาล  ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นจริง ๆ แล้ววันหยุดยาวเช่น ปีใหม่ สงกรานต์ เข้าพรรษา ที่แต่ละบ.แต่ละที่เค้าหยุดกัน  ไม่ต้องไปหวังว่าจะได้หยุด เพราะเด็ก ๆ ไม่มีบ้านแล้ว ไม่ได้ไปไหน ต้องเฝ้าเด็ก ๆ กันค่ะ หรือถ้าพี่เลี้ยงเด็กคนไหนจะกลับบ้านก็ต้องผลัดกันกับ เรียกได้ว่าจองคิวล่วงหน้ากันไว้เลย  เราพวกบ้านใกล้ก็ให้โอกาสน้อง ๆ ก่อน แต่เราจะไปเที่ยวช่วงที่ไม่ใช่เทศกาล

หลาย ๆ คนทำงานหยุดสัปดาห์ละ 2 วัน รวมวันหยุดนักขัตฤกษ์อีก แต่ที่นี่หยุดได้อาทิตย์ละวัน นักขัตฤกษ์ไม่มี แต่สามารถลางานได้ตามความเหมาะสม ไม่ใช่ว่าเค้าใช้งานหนักนะคะ แต่ว่าด้วยตัวงานแล้วมันไม่สามารถจริง ๆ ที่จะให้หยุดแบบนั้น  การหยุดงานก็ต้องผลัดกันหยุด เพราะถ้าหยุดพร้อมกัน  ใครจะทำงานล่ะเด็กจะอยู่กับใคร พวกเราก็อยู่กันแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน ใครจะไปไหนก็บอก ๆ กันไว้ก่อน ทำให้ไม่มีปัญหาเรื่องการขาดการลา เด็กบางคนบ้านอยู่เชียงใหม่  ให้กลับบ้าน 4 วันนั่งรถไม่ทันหายเหนื่อยก็ไม่ไหว  พวกเราก็หยวน ๆ กันให้ไปทีนึงก็ 5-7 วันไปเลย ผลัดกันเป็นที่สนุกสนาน  เหมือนคราวก่อนที่เราหายไปเนปาล 8 วัน 55555555จริง ๆ แล้วทำเป็นหยวนกับคนอื่นก็เพื่อตัวเองนั่นแหล่ะ 

ตอนแรกว่าจะแค่แวะมาส่งข่าว  แต่ไป ๆ มา ๆ บ่นอะไรเยอะแยะ   ไปละฟิ้ววววววววววววววววววววววววว  อ่านหนังสือที่ซื้อมาก่อนดีกว่า  แล้วจะมาส่งข่าวเรื่อย ๆ นะคะ 

ขอโทษหลาย ๆ ท่านด้วยที่ไม่ได้ติดตามบล๊อก  คือแบบว่าถ้าบล๊อกไหนเขียนยาวแล้วไม่ได้อ่านไม่อยากเม้นค่ะ เลยเม้นแต่บล๊อกสั้น ๆ ก่อน  ขอโทษด้วยนะคะ บางบล๊อกไปอ่านแต่ไม่เม้นค่ะ เพราะขี้เกียจจริง ๆ (วิญญาณงูเหลือมยังไม่ออกจากร่าง)

พี่ติ๊งโหน่งขราาาาาาาา  หนูมาส่งข่าวแล้วนะคะ