noopau'site

23 ต.ค. 52

06.00น. เสียงตีระฆังแก๊ง ๆ ตอน 6 โมง พวกเราต้องรีบตื่นกันขึ้นมาเพื่อใส่บาตรตอนเช้า  ชาวบ้านเตรียมของมาให้ใส่บาตร ไม่รู้ว่าใครจะได้บุญกันแน่ระหว่างชาวบ้านกับพวกเรา  ด้วยความที่เราเป็นคนสะอาดสะอ้าน หมดจด เราเลยไปใส่บาตรทั้ง ๆ ชุดนอน(แต่แปรงฟันนะ)  จริง ๆ แล้วที่ไปทั้งชุดนอนเพราะว่า พวกเรา 9 คน ห้องน้ำสองห้อง ต้องใส่บาตรตอน 06.30น. มันไม่ทันจริง ๆ (จริง ๆ ควรตื่นตี 5 แต่ไม่ตื่นกันเอง) 55555555

หลังจากที่ใส่บาตรเสร็จ  พวกเราก็ทำการถวายระฆัง ซึ่งจริง ๆ ในกำหนดการต้องถวายวันที่ 25 วันกลับ  แต่พอดีพี่หนุ่มมีอันต้องจรลีกลับลพบุรีก่อนเนื่องจากญาติเสีย  เลยต้องทำการถวายในวันที่ 23 นี่เลย

ทำพิธีถวายระฆังในศาลาวัดเสร็จเรียบร้อยแล้วก็นำระฆังไปแขวนข้างนอก (วัดยังไม่มีโบสถ์ค่ะ)  วัดนี้เดิมทีเป็นวัดร้าง  เคยมีพระอยู่รูปนึงท่านก็มรณะไปแล้ว หลวงพี่รูปนี้เพิ่งมาบูรณะวัดได้สามปี ก็มีศาลาวัด มีกุฏิ และก็ศาลาสำหรับคนมาพักอีกหลังแค่นั้นเอง โบสถ์กับหอระฆังก็ยังไม่มี  ตอนนี้วัดกำลังหาเงินสร้างโบสถ์อยู่นะคะ ใครสนใจทำบุญก็ส่งเงินไปได้ค่ะ เดี๋ยวจะบอกรายละเอียดให้ค่ะ 

ระฆังใบใหม่ กับใบเก่า เปรียบเทียบกัน

หลังจากที่ถวายระฆังเสร็จเรียบร้อยแล้ว  พวกเราก็กินข้าวเช้าที่วัด (ประหยัดอีกตามเคย)  แล้วไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับเดินทางไปเที่ยวในตัวจังหวัด จุดแรกที่ไปแวะคือ วัดพระธาตุแช่แห้ง  ซึ่งเป็นพระธาตุประจำปีเถาะ  ในทริปที่ไปก็มีนกเพื่อนเราเกิดปีเถาะคนเดียว เป็นความบังเอิญมาก ๆ เพราะไม่รู้ว่าพระธาตุแช่แห้งเป็นพระธาตุประจำปีเถาะ เราจำแต่ปีมะโรงของเราว่าเป็นพระธาตุพระสิงห์ ที่จ.เชียงใหม่ ซึ่งเราไม่เคยไปไหว้สักที (ใกล้เกลือกินด่างจริง ๆ )

ตีระฆังเอาฤกษ์เอาชัย (ทั้งชุดนอน) 55555

รูปหมู่ที่ถ่ายโดยชาวบ้าน  เอียงซ้าาาาาา

พระธาตุแช่แห้ง

พระปางเราเอง เราเกิดวันพุธกลางคืน

หลังจากออกจากพระธาตุแช่แห้ง พวกเราก็ไปล่องแก่งน้ำว้ากันค่ะ  ไปถึงแก่งน้ำว้ารถตู้ปล่อยพวกเราทิ้งไว้เพราะต้องไปส่งพี่หนุ่มขึ้นรถไฟกลับ ลพบุรีที่เด่นชัย พอไปถึงพวกเราก็ได้คิวล่องแก่งทันทีเพราะว่าก่อนออกมาจากพระธาตุพี่หนุ่มโทร ประสานเค้าไว้แล้วว่ากำลังจะมาถึง  พวกเราก็ใส่ชูชีพใส่หมวกพร้อมจ่ายเงิน  เจ้าหน้าที่ของอุทยานก็เดินมาบอกว่าแพที่จะล่องแก่งสีอะไร  พวกเราก็เตรียมพร้อมสุดริด  ไม่ได้สนใจรอบข้าง  แต่ได้ยินเจ้าหน้าที่ผู้หญิงพูดว่า "ไม่ได้หรอกค่ะนักท่องเที่ยวเค้าก็จองกันมานานเป็นเดือนแล้ว  คงต้องรอก่อนค่ะ"  ก็ยังไม่สำเหนียกอะไรทั้งสิ้น  

ยังลั๊ลลากันไปตามปกติ  สักพักพี่เค้าก็เดินมาบอกว่า  น้องคะน้องคงต้องรอแพอีกลำนะคะ พอดีแขกท่านผู้ว่าจะต้องลงก่อน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดอิปอมันซวยค่ะ  เกิดมาไม่ได้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่  ไม่ได้รู้จักกับผู้ว่า ไม่ได้มีพ่อมีแม่เป็นผู้ว่า  เลยต้องโดนแซงคิวหน้าด้าน ๆ ตอนแรกเราก็เหวี่ยง ๆ กับเจ้าหน้าที่นิดนึง  แต่ก็นะคิดได้ว่า  เจ้าหน้าที่ก็ลำบากใจเหมือนกันแหล่ะ  ที่มาเจอพวกบุญหนักศักดิ์ใหญ่แบบนี้  ระหว่างเราต้องรออีกชั่วโมง  กับเค้าที่ต้องรออีกชั่วโมงเพราะเค้าไมได้จองมานี่มันต่างกันมาก  หรือเพราะเค้าเป็นแขกผู้ว่า  รอเกิน 15 นาทีไม่ได้ซะละมั้ง  เราก็เลยพูดออกมาดัง ๆ ว่า "เออกรูมันไม่ได้มีแม่เป็นผู้ว่า" แล้วอิปอก็นั่งรับชะตากรรมต่อไป

แถมที่สำคัญนะคะ  พวกเรามารู้ตอนหลังว่า  เจ้าหน้าที่อุทยานไม่ได้รับเงินค่าบริการจากคณะท่านผู้ว่าค่ะ ห่านนนนนนนนนจิกเอ๊ย  เจ้าหน้าที่ได้แค่ค่าแรงแค่ 400 บาทแบ่งกันสองคนค่ะ  พวกเราจ่ายค่าลงแพ 2500 อีก 2100 ที่เอาไว้บำรุงอุทยาน หรือเอาไว้เป็นสวัสดิการเจ้าหน้าที่  หายไปกับบุญหนักและศักดิ์ใหญ่ของคนพวกนั้นค่ะ  นี่แหล่ะสังคมไทย  อิปอเซ็ง

การที่พวกเราลงแพช้า  ก็ทำให้พวกเราได้กินข้าวกลางวันช้าไปด้วย เราไม่เท่าไหร่สงสารหลานเรา น้องปอยเพิ่งจะอายุ 6 ขวบ  แต่ไม่ได้กินข้าวกลางวัน  เพราะว่าต้องเฝ้าของให้พวกเราอยู่กับพี่ที  น้องปอยได้กินข้าวกลางวันตอนเกือบ สี่โมง  ช้าจากที่กำหนดไว้ว่าต้องกินประมาณ ไม่เกินบ่ายสอง ที่พวกเรากินข้าวประมาณบ่ายสองได้เพราะว่าก่อนออกจากวัดพระธาตุแช่แห้งพวก เราก็กินโน่นกินนี่กันมา  เลยไม่หิวเท่าไหร่  สงสารก็แต่หลาน  เลยยิ่งหงุดหงิดคณะบุญหนักศักดิ์ใหญ่มากยิ่งขึ้น  พอขึ้นมาจากล่องแก่งก็หาข้าวกินกันแล้วรอรถมารับ  กว่ารถจะมาก็ 6 โมงได้  กลับถึงวัดประมาณ 2 ทุ่ม  ถึงได้กินข้าวเย็น  มื้อนี้เป็นอาหารเมืองแล้วค่ะ  ไม่ได้ถ่ายรูปไว้  เพราะหิวซก ๆ ทั้ง ๆ ที่กินข้าวไปเมื่อตอน 4 โมงเย็น

จริง ๆ แล้วคืนนั้นพวกเราต้องปฏิบัติธรรม ทำวัดเย็นนั่งสมาธิกัน แต่ว่ามาไม่ทัน  ก็เลยไม่ได้ทำ แอบดีใจ (อิปอคนบาป) แล้วก็แยกย้ายกันไปนอน  แต่เราอ่านนิยายกว่าจะหลับก็เกือบตีหนึ่ง  เช้ามีนัดใส่บาตรอีก  ไว้พรุ่งนี้มาเล่าต่อค่ะ

หมายเหตุ รูปมาจากพี่หนุ่มกับพี่แวมค่ะ