noopau'site

คำเตือน รูปเยอะมากกกกกกกกก เปิดไว้ก่อนแล้วไปต้มมาม่ากลับมาถึงจะได้ดู

 

 

ว่าจะไม่อัพเอนทรีแล้วเชียวนะ  แต่มันมีต่อเนื่อง ช่วงนี้ติดผู้ชายอย่างแรง ไม่อยากทำอะไรเลยนอกจากจ้องมองผู้ชายผ่านจอ  55555 ติดหนังเกาหลีค่ะ เนื่องจากเพื่อน ๆ โทรมาเมาส์กันอย่างเมามันว่า F4 หนุกมากกกกกกกกก ผู้ชายหล่อมากกกกกกกก ไอ้เราก็ด้วยความที่ต้องเสพผู้ชายเพื่อความกระชุ่มกระชวย  เลยต้องไปหามาดู เคยดูแต่เวอร์ชั่นไต้หวัน เต้าหมิงซื่อ  ไม่เคยดูเกาหลีก็เลยเอาวะ หามาดูดีกว่า 555555 พอดูแล้วอิปอติดลมค่ะ 

มาถวายระฆังกันต่อดีกว่า จริง ๆ แล้วจะอัพให้ได้ 4 เอนทรี  แต่ขี้เกียจ เอาแค่ 3 พอเนาะ คนอ่านก็ท่าทางขี้เกียจอ่านกันทั้งนั้น

 

 

24 ต.ค. 52

เช้า 6.00 น. เสียงระฆังดังอีกแล้ว  เราก็ปลุกหลาน ๆ ไปอาน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะไปใส่บาตรตอนเช้า  วันนี้เรากับนกไม่ไปใส่บาตร  เนื่องจากว่า เราสองคนกลัวว่าจะได้ขึ้นสวรรค์  แล้วไม่เจอใครบนสวรรค์  เพื่อน ๆ เราคงไปนรกกันหมด  เรากับนกก็เลยไม่ใส่บาตร ตั้งปณิธานกันไว้ว่า  ไปนรกกันดีกว่าเพื่อนเยอะดี 5555555555

 

 
แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่หรอกค่ะ  เราเห็นว่าไม่มีประโยชน์อะไรในการใส่บาตร  ในเมื่อที่ของใส่บาตรเราไม่ได้เป็นคนเตรียมมา  ชาวบ้านเป็นคนเตรียม  ก็เลยไม่ไปใส่กัน  เราไม่รู้ว่าจะได้บุญตรงไหนในการใส่บาตรของของคนอื่น
 

 
หลังจากที่เค้าใส่บาตรกันเสร็จแล้ว  ก็มีพิธีบายศรีสู่ขวัญพวกเรา  ชาวบ้านตัั้งใจทำให้  เห็นแล้วก็ซึ้งใจค่ะ  เค้าให้พวกเราเอาเสื้อตัวที่จะใส่เดินทางกลับมาเข้าพิธีด้วย  เพื่อที่จะได้เดินทางปลอดภัย  แล้วก็เดินมากินข้าวกัน  มื้อเช้าก็มีกับข้าวเมือง  อร่อยดีเหมือนกัน  แถมชาวบ้านทำข้าวเหนียวหมูทอดใส่รถให้ไปกินกลางวันอีก  วันนีี้เค้าพาเราไปเที่ยวในตัวเมืองน่าน  อันดับแรกก็ไปไหว้ศาลหลักเมืองกันก่อน  ส่วนใหญ่วัดและศาสนสถานในจังหวัดน่านจะเป็นปูนปั้นลวดลายสวยงาม  แถมวัดและสถานที่ต่าง ๆ อยู่ในระแวกเดียวกันอีกต่างหาก  เดินนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ถึงกันแล้ว

 

 

 รูปนี้เอามาฝากคุณช้างต้นโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย

 

 

 โปรดสังเกตความบวมความอืดของเรา 55555 น้ำหนักจะ 60 แล้ว(แต่ยังโดดขึ้นนะ)

 

พวกเราแวะเข้าวัดโน้นออกวัดนี้  ไปเที่ยวพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จ.น่านด้วย  ไปดูนิทรรศการรูปถ่าย  เห็นแล้วตื่นตาตื่นใจ  สวยมากกกกกกก ไม่รู้ว่าชาติไหนจะถ่ายรูปได้สวยอย่างเค้า  รูปพวกนั้นถ่ายโดยกลุ่ม สห+ภาพ  ใครว่างๆ ผ่านไป ไปแวะดูได้นะคะ

 

 

วัดที่พวกเราไปก็มีวัดพระธาตุช้างค้ำ วัดภูมินทร์ วัดมิ่งเมือง วัดอะไรอีกหว่า จำไม่ได้ละ อยู่แถว  ๆ นั้นนั่นแหล่ะ อะไรข่วงสักอย่าง  แบบว่าความจำสั้น ความฝันยาวค่ะ  ผ่านมาหลาย ๆ วันจำไม่ได้ละ 5555555

 

 

พระธาตุช้างค้ำ

 

 

 พระในลูกกรง(สงสัยกลัวขโมย)

 

 พระทันใจ หรือหลวงพ่อทันใจ  เจอแทบทุกวัดเลยค่ะ

 

 (ถ้าจำไม่ผิด) วัดมิ่งเมือง

 

 

 

 

 

 นรกภูมิที่อยู่ของเรากะอินก

 

 มองจากในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่าน จะเห็นพระธาตุช้างค้ำ

 

 วัดภูมินทร์ (ถ้าจำไม่ผิดอีกเหมือนกัน)

 

พวกเราแวะเที่ยวโน่นเที่ยวนี่กันจน หิวก็หาอะไรกินแถวนั้น  มีร้านก๋วยเตี๋ยวกับอาหารเมือง พวกข้าวซอย ขนมจีนน้ำเงี้ยวอยู่ตรงข้ามพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จ.น่านอยู่ร้านนึงติดกับเซเว่น  อาหารร่อยดีค่ะ  เรากินข้าวซอยกับก๋วยเตี๋ยวไก่ตุ๋น  อิ่มโฮกกกกกกก (ปกติกินอาหารมื้อละ 2 อยู่แล้ว)

 

 วัดพระธาตุเขาน้อย อันนี้จำได้

 

 

 

 หมู่บ้านประมงปากนาย

แล้วพวกเราก็ออกมาเที่ยวนอกเมืองกันแวะเที่ยววัดพระธาตุเขาน้อย หมู่บ้านประมงปากนาย  เสาดินนาน้อย แล้วก็กลับเข้ามาในวัด  วันนี้เราหนีการทำวัดเย็นไม่พ้น  มาถึงก็กินข้าวเย็นกันก่อน  แล้วก็ต้องสวดมนต์เย็น สวดบทยาวเลยนะ นั่งสมาธิ  ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง  นาน ๆ ทำอะไรแบบนี้ทีก็สงบดีเหมือนกัน  แต่ให้ทำบ่อย ๆ เราอาจทำได้ไม่ดี  เพราะสวดมนต์ ขนาดอ่านตามหนังสือ  ยังอ่านภาษาบาลีผิด ๆ ถูก ๆ เสร็จแล้วพวกเราก็เอาเงินทำบุญที่เหลือ  ติดต้นผ้าป่ากัน  แล้วแยกย้ายกันไปอาบน้ำนอน 

 

  

 

 

 

 

 

 

 วัดพระธาตุช่อแฮ จ.แพร่

 

 
ขากลับก็แวะเที่ยวที่จ.แพร่ แวะพระธาตุช่อแฮ  ซึ่งตรงกับปีเกิดของนุ้ยกับปาณัสม์หลานเรา  จริง ๆ แล้วเป็นอะไรที่ไม่ได้ตั้งใจ  พวกเราไม่ได้ศึกษาก่อนไปเลยว่า  ต้องแวะที่ไหน ทำอะไรยังไง  คนขับรถแนะนำตลอด  มืออาชีพจริง ๆ แต่หงุดหงิดใจนิดนึงตรงที่พาไปกินข้าวที่จ.แพร่  แล้วเข้าไปเจอเสื้อแดงค่ะ  อยากจะเดินออกเดี๋ยวนั้นเลย  แต่พอดีหันไปเห็นรูปพระอาจารย์  สติกลับคืนมา  แล้วบอกว่ากินก็ได้ฟระ  5555555555

  

 พระพุทธชินราช จ.พิษณุโลก

 

ออกจากจ.แพร่  ก็แวะดูโน่นซื้อนี่  แวะดูเฟอร์นิเจอร์ไม้  แวะซื้อของฝาก แต่เราไม่ได้ซื้ออะไรกลับมา  แล้วก็เดินทางต่อ  แวะกินข้าวเย็นที่นครสวรรค์  กลับมาถึงลพบุรี 4 ทุ่มกว่าแล้ว  เราแวะไปส่งหลานทั้งสามที่บ้านน้องชาย  แล้วขับรถกลับมา  นอนที่ทำงาน  พร้อมกับข่าวร้าย  แดงเดือด!!!!

 

 
จบแล้วค่ะทริปทำบุญ  คงหาโอกาสไปแบบนี้อีกยากแล้ว  เพราะเรารู้ตัวว่า  เรามักจะมีข้ออ้างกันเสมอ ๆ ว่าไม่ว่าง  ทั้ง ๆ ที่เราก็มีเวลาว่าง  แต่เวลาว่างเรามักเอาไปทำอย่างอื่น  เช่นเที่ยวในที่ที่เราอยากไป  มักไม่ค่อยนึกถึงการเที่ยววัดวาอาราม  แต่สำหรับเรื่องทำบุญ  เราก็ทำของเราบ่อย ๆ ตามประสาเรา  อยากทำมากก็ทำ  อยากทำน้อยก็ทำ  มีมากทำมาก มีน้อยทำน้อย  ไม่ให้เบียดบังเงินในกระเป๋า  ทำตามที่ตัวเองตั้งใจจะทำ  เพราะเราคิดว่าถ้าทำบุญแล้วตัวเองเดือดร้อน  เราไม่ได้บุญ  เราทำบุญเพื่อความสบายใจของตัวเอง  ถ้าวันไหนทำบุญแล้วไม่สบายใจ  ทำบุญแล้วทุกข์ เราก็จะไม่ทำ เราชอบใส่ซองทำบุญมากกว่าที่จะไปทำเองที่วัด (นี่ในกรณีของการทำบุญ)
 
จริง ๆ แล้วส่วนตัวเราไม่ค่อยชอบทำบุญใส่บาตร  หรือสังฆทานเท่าไหร่นัก  เป็นมาตั้งแต่ก่อนมาทำงานที่นี่อีก  เป็นคนที่อยู่วัดแต่ไม่ค่อยชอบทำบุญ  เราชอบทำทานมากกว่า  เราว่าทำทานมันเห็นผลเลยในชาตินี้  เวลาเราให้ทานใคร  เรามักเห็นรอยยิ้มและความสุขกลับมาเสมอ ๆ  การทำบุญใส่บาตร ที่เค้าบอกว่าเก็บไว้กินชาติหน้า  เราไม่รู้ว่าชาติหน้าเราจะยังจำได้มั้ยว่าเราทำอะไรใส่ลงไปในบาตร  แล้วเราจะจำชาตินี้ของเราได้มั้ยว่าทำดีทำชั่วอะไรไป  เราคิดเสมอว่า  คนเราเกิดมาเพื่อใช้กรรม  และเดินทางไปสู่ความตาย  ที่ทุกคนหนีไม่พ้น  ถ้าเราตายเราถือว่าดับสูญ  ไม่เจ็บ  ไม่ปวด ไม่หิว (แต่ไม่รู้จริงหรือเปล่านะอันนี้เราคิดเอง)  ก็คงไม่รู้แล้วว่าอะไรที่ทำกับพระ อะไรที่ทำบุญไป  มันจะได้ตอนไหน  แต่ทำทานเราได้เห็น ๆ เลย เห็นความสุข เห็นรอยยิ้ม มันอิ่มเดี๋ยวนั้น อิ่มใจ 

แต่เราก็ยังเชื่อในศาสนาพุทธอยู่  ยังเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม  การเวียนว่ายตายเกิด  ยังเชื่อเรื่องพวกนี้อยู่  แต่เราไม่รู้ไง  ว่าชาติที่แล้วกับชาติหน้ามันเป็นยังไง  ขอทำแค่ชาตินี้ก่อนแล้วกัน  เพราะเราคงระลึกชาติไม่ได้  เรายังไม่เรู้เลยว่าทุกวันนี้ที่เราเกิดมา  ชาติที่แล้วเราไปทำอะไรไว้  ชาตินี้ก็เลยทำเท่าที่ทำได้  เพราะชาติหน้าเกิดมาก็ลืมหมดแล้ว  ว่าชาตินี้ทำอะไร  แล้วเราค่อยทำใหม่ชาติหน้าก็แล้วกัน

ช่วงนี้ยังติดผู้ชายอยู่นะคะ  ตอนนี้ดูได้ตอนที่ 12 แล้วมี 25 ตอน  ถ้าดูจบแล้วพบกันใหม่ แต่เราก็คงทวีตเรื่อย ๆ (ติด twitter  ด้วยแหล่ะ) 555555555555 บาย ๆ ฝันดีสำหรับวันนี้ค่ะ